Kadınlar Gittiğinde…

Kadınlar Gittiğinde….
Kadınlar gittiklerinde arkalarında büyük boşluklar bırakırlar.Onlar bir gün
gittiklerinde peşlerinde “yetim-öksüz” kalan çok olur.
Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun içindeki eski
düğmeler…
Özenle saklanmış küçülmüş giysiler, dolap diplerindeki kurdeleler…
Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim kalmıştır
tabaklar… 
Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların, sık sık boynunu büker “sarıkız”
O teki kalmış bardağın anlamını bilen olmaz. 
Balkon artık sessizdir. Koridor kimsesiz….
Bir kadın gittiğinde,
Ne çok kişi gider aslında; bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı, bir bahçivan,bir muhasebeci

Bir Anne gider
Bir Dost
Bir Arkadaş
Bir Sevgili
Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde. O canımın sıkıldığı gün telefonda 
“sana gelen bana gelsin” diyen sesini hiç unutmamıştım.
Yine ıslandı göz pınarlarım ben dahi yetim kaldım. Sözcükler yetim kaldı.

Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde, övgüler, uyarılar, yakınmalar, dualar 
yetim kalır…
Kapı eşiğindeki “Dikkat et” duyulmaz, annesi gitmiştir artık “geç kalma” nın.
Kadınlar arkalarında büyük boşluklar bırakarak giderler.
Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında.
Ve bir kadın gittiğinde pek çok yetim bırakmıştır arkasında

  

(Alıntı)

Yorumunuz için teşekkürler