Divan Edebiyatı Terimleri ve anlamları

  1. ivan şiirinde aruzla yazılmış bir dizenin tek ba­şına bir nazım biçimi olarak kullanılmasına denir. Başka dizeden bağımsızdır.

Hamse: Beş mesneviden oluşan eserle topluluğudur.

Lugaz: Divan edebiyatında şiir biçiminde ( manzum ) yazılan bilmeceye denir.

Nazire: Bir Divan şairinin, başka bir şairin şiirine ben­zeterek, aynı uyak, nazım biçimi ve ölçüyle yazdığı şiire denir.

Surname: Konusu sünnet, düğün v.b sevinçii olaylar olan esere denir.

Şehrengiz: Bir kentin güzelliklerini anlatan şiire denir.

Tezkire:Bugünkü anlamıyla yaşamöyküsü( biyografi) sa­yılabilecek esere denir. Tezkirelerde Divan şairleri­nin yaşamları anlatılır.

Siyer: Hazret-i Muhammet’in yaşamını anlatan eserle­rin genel adına denir.

Velayetname: Evliyaların yaşamiarını anlatan eserlere denir.

Gazavatname: Savaşlardaki kahramanlıkları anlatan şiire denir.

Tagazzül: Kaside veya mesnevi içindeki gazale denir.

Mahlas: Şairlerin, şiirlerinde kullandığı takma ada denir.

Zihaf: Aruz ölçüsünde uzun olması gereken bir hece­nin ölçüye uydurmak amacıyla kısa okunmasına denir.

İmale: Aruzla yazılmış şiirde kısa heceyi, uzun hece durumuna getirmeye denir.

Caize: Divan şairlerine yaptıkları Övgüler karşısında pa­raya denir.

Sakiname: Divan edebiyatında İçki sunanı ve şarabı övmek için yazılan esere denir.

Yorumunuz için teşekkürler